Метал вреска.
Нешто ме удира право во градите.
Не постои ни горе ни доле. Не тежам ништо.
Не се сеќавам на ништо.
Ова воопшто не изгледа добро. Повторно сум сторил нешто.
Посакувам да се сетам што.
Како дојдов овде? Што сторив? И зошто?
Мора да сум заборавил да го земам лекот. Болен сум.
Лошо е да заборавиш да го земеш лекот кога си болен.
Сум примил куршум. Раната е свежа, можеби од пред саат време.
Не сеќавам како сум ја добил.
Жими животот, не се сеќавам.
Проектите. Грди како и обично.
Што ли правам овде? Состави ги деловите.
Сети се.
Сабота е. Значи, мора да сум ја почнал вечерта кај "Кеди".
Само уште една саботна вечер. Јас и сите дури губитници како мене
се пијанчиме и лигавиме како будали над Ненси.
Бев накурчен. Дури ни Ненси не можеше да ме развесели.
Таков сум понекогаш.
Празен однатре, шуплив во тоа осамено место,
и посакував да најдам изговор да скршам нечија фаца.
Тоа беше само уште една саботна вечер.
Се прашував што да правам со себеси,
кога намирисав нешто ужасно.
Запалена коса.
Запалено месо.
Како на кутриве да не им беше веќе доволно лошо.
Проклети момци од братството. Проклети богати, разгалени детишта.
Оставете го.
Отползи назад во своето шише, Бернини момче.
Зошто ме нарече Берни?
Барем знам дека тоа се лоши момци. Нема ништо лошо да ги убивам таквите.
Море, практично, тоа е мојата граѓанска должност.
Овие црвлести лиглиња. Ги мразам типовиве.
Боже, ова навистина боли.
Избегаа.
Го сторив тоа што било кој добар граѓанин би го сторил.
Што, по ѓаволите!
Што, по ѓаволите?
Што, по ѓаволите!?
Тогаш ми светна.
Ако се вратат во нивниот универзитет, "Свети Дабови", никогаш не ќе ги стигнам.
Ги удирав како хокеарски пак. Ги пресекував на секоја кривина.
Не им оставив избор, освен да одат накај ридот кон проектите.
Можев само да свртам грб и да ги оставам овде.
Моите стари соседи би се погрижиле за нив за навек.
Но, да му се невиди, зошто тие да ја имаат целата забава?
Проектите.
Бев роден овде.
Моето старо маало.
Да му се невиди. Мртов е.
Ти велам, јас сум многу добар стрелец, а тој е мртов!
Моите стари соседи. Ми дадоа до знаење дека гледаат.
Ги потсетувам кој сум. Им кажувам што да сторат.
Не! Не, те молам! Те молам, јас...
Имам пари. Имам паричен депозит. Можам да платам.
Ќе платиш.
Претходно, кога ме застрела, ме нарече Берни. Зошто ме нарече Берни?
Бернини. Тоа е бренд.
Палтото што го носиш. Тоа е Бернини.
Навистина?
Фала што го разјасни тоа, дете.
Нож!
Бернини, а? Фино палто е.
Некој мора да потрошил богатство на него. Се прашувам кој.
И додека сум кај тоа,
од каде ли ми се ракавициве?
Не се сеќавам, жими животот.
Г Р Е В О Г Р А Д - ДАМА ЗА КОЈА СЕ УБИВА -
Покер.
Дивјачка моќ во рацете на господата.
Тоа е добра игра.
Сега, кој сака да игра?
Во Гревоград влегуваш со отворени очи...
...или воопшто нема да излезеш.
Но, еден град е како жена или казино.
Некој мора да победи, и тоа ќе бидам јас.
Тоа е такво место за кое татко ти не сака да зборува.
Но, таму од каде што потекнувам,
"татко" е нешто што се чини дека никој не може да го најде.
Се чувствував среќно. Освојував пари во баровите ширум градот,
и конечно дојдов кај "Кеди"...
...каде се вртат прави пари.
Што се случи со шоуто?
Како триковите, туѓинецу?
Глава или писмо? - Глава.
Тоа е трик. - Тоа нема да те однесе никаде.
Следете го сјајниот предмет.
Од каде си дошол, згоден? - Направи ми услуга и дувни го ова.
Има ли име среќната дама? - Марси.
Среќлијо. - Секој пат, г-ѓо.
Каде е правата акција? - Злато, не сакаш да знаеш.
Сакам да знам. - Како ќе кажеш, шефе.
Зад шанкот. Твој погреб е. Ќе те изедат жив таму. -Јас сум мошне тврд орев.
Ајде.
Ќе ја бакнеш овој пат?
О, Боже! -Еј, Марси. -Да? - Сакаш да заработиме прави пари?
Да.
Ќе задржам. - Ќе подигнам за 100.
Добра ноќ.
Ќе платам.
Се откажувам.
Кој е пицнатиот? -Го уапсив еднаш за коцкање кај "Џоси".
Плати. Добар е.
Што и да правиш, дете, не победувај премногу. -Јас никогаш не губам.
Зошто си ја довел пријателката? - Ова е мојата среќна амајлија.
Покрај тоа, имам намера добро да заработам вечерва.
Морам да го потрошам тоа на некого, така?
Силвио, нека нашиот млад пријател ја има таа чест.
Пресечи.
Момчево е добро.
Ненси! Ненси!
Ненси! Ненси! Ненси! Ненси!
И делителот ќе земе две.
Една рака. - Ќе играм.
Се откажувам. - Да, и јас.
Се откажувам. - Готов сум.
Колку глупаво се чувствуваш сега, момче?
Мошне глупаво.
Епа, сенаторе, спремен сум за вашето најлошо. - Момче, не ни сакаш да сонуваш за моето најлошо.
Не, веројатно не сакам. Па, зошто да не ве одерам веднаш,
и сите да си одиме дома?
Секако. Ова е фер игра која ја играат чесни луѓе.
Ќе подигнам за 300.
Полека, дете. Имаш ли поим против кого играш?
Ми изгледа како да играм против човек. -Играш против Рорк.
Да, роден сум овде, сенаторе. Знам кој сте вие.
Сите ќе умреме овде, порано или подоцна.
Ќе подигнам за уште 500.
Ми се допаѓа детево. Многу ми се допаѓа.
Ќе платам.
Нема да ви требаат пари за такси?
Тоа се најдобрите карти што некогаш ќе ги имате, пријатели.
Само имајте на ум што можат да сторат картите. -Важи.
Магла одовде. Трчај брзо, можеби сеуште имаш шанса.
Не можам да ја пропуштам партијата утревечер. Ниту вие, полицаецу.
Покрај тоа, веќе и ветив на Марси една ноќ во градот.
Не можам да те заштитам. - Тогаш, зошто си џандар?
Каде одиме, Џони?
Секаде.
Еден од овие денови таа ќе го повлече чкрапецот,
и тогаш не ќе можам ништо да сторам.
Не можам ништо да сторам сега.
И се што можам да сторам е да замолам. Те молам, немој.
Не ме одмаздувај, Ненси.
Тоа ќе те убие.
Не можам да помогнам. Не можам да гледам.
Смртта е иста како животот во Гревоград.
Не можеш ништо да сториш.
И љубовта не освојува ништо.
Со среќа, Ненси.
Живеј додека си жива.
Само обиди се, душо.
Правиме историја во Гревоград. Одиме на секое популарно место во градот.
Фрлив речиси исто толку пари колку што заработив на масите.
Проблемот почнува кога се обидувам да ги употребам кредитните картички.
Сигурен сум дека мора да е некоја грешка. Можете да платите на рати.
Како може се да тргне на лошо во истата ноќ?
Не е дека немаш кеш.
Тоа не е поентата. Ајде.
Мора да те однесам дома.
Нешто доаѓа зад нас.
Мириса на неволја.
Ова ќе не забави.
Тргни се на страна, Марси. Морам да скршам некои коски.
За што зборуваш, глупчо? - Остани таму.
Г-да, слушајте, мислам дека знам за што се работи,
и сакам да знаете дека нема да ви пружам отпор.
Пендрегот што го држиш во рака може да расцепи нечиј череп.
За што ли беше тоа? -Сокриј се. Ќе бидеш безбедна во Стариот Град.
Ќе се најдеме во хотелот "Три Чаршави", соба 166.
Еден, шест... Чекај.
Ајде да завршиме со ова.
Не уживам многу во ова, момци.
Направи будала од мене, момче, пред погрешните луѓе.
Ризикуваше, како и сите ние, и загуби.
Имаш ли поим колку лесно убивам лиглиња како тебе?
Сега, да ја видиме таа победничка рака.
Моќни луѓе гледаат што се случува на масата. Сакам да ја знаат цената на пркоста.
Моќта е кревка работа. Не толерира закана.
Пркоста мора да се спречи со пример за кршење пркост.
Би било паметно да ме убиеш сега.
Ќе сторам нешто далеку полошо од убивање, момче.
Тоа на кое налета, момче, е моќ.
Секој пат кога ветерот дува ладно и влажно,
тоа што беше твоја рака ќе те притисне кај ногата во болка од артритис.
Кога и да врне, ќе се сетиш на мене.
Ќе се сеќаваш на мене секој пат...
...сине мој.
О, да. Знам кој си ти.
Знаев дека си еден од моите од мигот кога те видов. Семејна сличност, момче мое.
Не ми е гајле. Имав само еден вистински син. Итан, нека почива во мир.
Можеше да биде претседател.
Навистина ли мислеше дека ќе те признаам?
Ме победи, Рорк.
Но, кога ќе се вратам...
...тоа ќе биде сосема различна игра.
Уште една жешка ноќ. Сува и без ветер.
Таква што ги тера луѓето да прават испотени, тајни нешта.
Нешта од кои заработувам.
Ова е последен пат, Сали. Ова мора да биде последен пат.
Секогаш го велиш тоа. - Го мислам тоа овој пат.
Излизгува од капутот како да е Божиќна украсна хартија, давајќи се од себе.
И дава многу.
Ова е нашиот крај. - Нашиот крај?
Жена ми. Поставува разни прашања. Се сомнева во нешто.
Ќе тужи и ќе земе се. Се!
Се за што си работел напорно.
Се убив од работа. Го изградив својот бизнис од ништо. Ништо.
Никој не те цени, нели, Џои? Не на начинот на кој заслужуваш.
Никој. Ниту вработените, кои би биле на улица ако не бев јас.
Ниту жена ми, која ја најдов на улица. - А таа живее во вилата што и ја купи.
Ги носи сите тие алишта што и ги купив со моите пари, моите тешко заработени пари!
Мислам дека си толку силен.
Во право си за тоа.
Добив ли некаква заслуга? Тие само земаат, земаат и земаат.
Еден од овие денови ќе ги отпуштам сите. Ќе им покажам кој е шеф.
Покажи ми, Џои. Покажи ми кој е шеф.
Да. Ќе ти покажам.
Потоа таа стенка и вели "шефе" во ритамот на неговите движења.
Шефе! Шефче! Шефче! Шефче!
Се е готово мошне брзо. Добивам се што ми треба.
Тажно е што некои од фотографиите се мошне добри.
Ме направи да се чувствувам како жена. Знам дека звучи излитено, но вистина е.
Те сакам, злато. Знаеш дека те сакам.
Дури и кога ме лажеш.
Ме боли зглобот, Џои.
Можеш ли да го земеш клучот? Во мојата чанта е.
Немаш поим колку жртвував. - Што правиш, Џои?
Ме раскинува тоа колку те сакам, и што морам да сторам.
Но, работев премногу напорно. А Глорија ќе добие се.
Не смеам да го дозволам тоа. -Не. - Немам избор. Се е нејзина вина.
Џои, те молам... Нема да кажам никому, се колнам во Бога.
Знам дека не сакаш да кажеш. Го знам тоа, но ти си само човек.
Ме боли грбот. -Глорија ќе дознае за тебе, ако веќе не дознала,
и ќе ти понуди многу пари, мои пари! И ќе ти ги даде за да ме уништиш!
Тогаш, ќе заминам. -Кој ќе плати за билетот? Билетот и Бог знае што друго!
Потоа, за станот! Облеката! Колата!
Ќе ме исцедиш, и никогаш нема да престанеш!
Не! Те молам, не!
Убиј го! Убиј го! Убиј го!
Никој нема да убие никого. Нема, додека јас сум тука.
Тогаш, може да добијам превоз?
Го грабнувам клучот и и ги отклучувам лисиците.
Таа му дава едно збогум што сеуште ќе го боли ѓаволски кога ќе се освести.
Го оставам снобот врзан со лисици за креветот за да го најдат собарките.
Одам по Редондо преку ридот кон Стариот Град.
Фала за мојот живот.
Сали се вклопува во морето од месо наречено Стар Град.
Сите се враќаат. Проклетите спомени од Стариот Град.
Пијаните утра и испотениот секс, и глупавите, крвави тепачки.
И тоа што го сторив. Не можеш едноставно да избереш.
Не можеш да го земеш доброто без лошото.
Не, штом го пуштиш монструмот. Не смеам да го пуштам.
Никогаш повторно.
Возам десет блока подалеку од целта и застанувам за гориво што не ми треба,
избегнувајќи го најлошото во оваа работа.
Мојот работодавач...
Сопругата. Оваа има адвокат кој ја плаќа сметката, па е полесно.
Ве молам излезете на излезот за послугата.
Мустангот се тресе, преколнувајќи да го пуштам и да покаже што може.
Сака да ме однесе до крајот. Не дозволувам.
Размислувам за се што сум зезнал,
и што би дал за една шанса да го исправам тоа.
Се би дал, само да се ослободам, само да го почувствувам огнот...
...уште еднаш.
Никогаш не губи контрола. Ниту за секунда.
Никогаш не го пуштај монструмот.
Сети се кога го пушти.
Сети се што стори.
Да? - Двајт, ти ли си?
Ава. - Извини што се јавувам.
Знам дека немам право. Но, морам да те видам.
Вечерва. Те молам, Двајт, не спуштај. Те молам.
Продолжува да зборува. Како идиот, јас продолжувам да слушам.
Ава. Да му се невиди.
Би требало да и кажам да оди во бестрага. Наместо тоа, се појавувам 20 минути порано.
Што ли сака од мене сега?
Не можеш да возиш два блока во Гревоград без да налеташ на кафеана.
Од тие лошите.
Зошто овде, Ава? Со тебе секогаш мора се да биде првокласно.
А кога не можев да ја платам сметката, ти наоѓаше некој кој може.
Порачувам сок од ѓумбир и зјапам во него саат време.
Доцни, како и секогаш.
И како и секогаш...
...вреди да се чека.
Двајт. Колку време помина?
Четири години? - Да, така некако.
Седни.
Толку многу пати сакав да ти се јавам.
Мислам на тебе. Постојано.
Треба да одам на некои места. Кажи ми што сакаш. -Не биди ладен.
Мислам дека не би можела да го поднесам тоа во моментов.
Мора сеуште да ти значам нешто. Дојде овде. Мора сеуште да се грижиш.
Секако. Ти се јави, а јас дотрчав.
Сеуште ме плениш. Можеби секогаш ќе биде така.
Но, немам никаква причина да бидам фин со тебе.
Изгледа го заслужувам тоа. - Да не се заебаваме.
Овде сум. Слушам.
Само кажи ми што сакаш, да му се невиди. - Има само едно нешто кое го сакам од тебе,
и го сакам толку очајно што би можела да врескам.
Сакам да ми простиш. - Значи, сепак имаш совест.
Добро. Ти простувам. Желбата ти се исполни.
Сега оди дома. Спиј цврсто.
Во право си за мене. Јас сум себична курва која го отфрли
единствениот маж кој некогаш го сакала. Но, погрешив.
Добар виц. Роден сум навечер, но не се родив синоќа.
Во пеколот сум, Двајт. Полошо е отколку што можеш да замислиш.
Жнеј го тоа што си го посеала. - Прости ми, душо, те преколнувам.
Не. - Те сакам.
Не.
Не!
Ако го повториш тоа, се колнам дека ќе те убијам.
Ако не можеш да ми простиш, тогаш, те молам запомни ме.
Велат дека никогаш не умираш се додека некој те памети.
За што зборуваш, бре?
Г-ѓо Лорд, времето е бурно,
соседството е лошо, а вашето моментално друштво е ниско.
Треба да бидете дома, г-ѓо Лорд.
Би рекол дека тоа зависи од г-ѓа Лорд. - Ова не е ваша грижа, г-не.
Било каков физички натпревар меѓу нас би имал еден резултат.
Еј, другар, дали диклето ти досадува?
Сакаш да го скршам за тебе? Немам никакви планови вечерва.
Тоа би бил интересен натпревар. - Тоа не е негова борба.
Не е важно, Двајт. Предоцна е.
Ќе одам со него. - Предоцна за што, Ава?
За се.
Само запомни ме, љубов моја.
Запомни ме.
Имате работа вечерва, г-ѓо Лорд.
Непријатна работа.
Не се грижам повеќе.
Ноќниот воздух не стана поладен. Само така се чини.
Другар, не сакам да го пикам носот каде што не припаѓа, но...
Тоа таму е дама за која се убива.
Ава.
Бестрага.
Ноќта се претвора во ден и потоа повторно станува ноќ,
и нема место за криење.
Не вреди ни да ја мислам, а не можам да ја исфрлам од главата.
Зошто пушам?
Од каде ми се цигариве?
Ава те полудува...
...повторно.
Никогаш не го пуштај монструмот. Заборави ја.
Што и да ја чека, го заслужува тоа.
Но, морам да знам што не е во ред.
Има неколку часа возење до "Свети Дабови".
Не би требал премногу труд да дознаам за што се работи.
Само едноставна провала, казнива до 5 години затвор,
дури и ако не убијам никого.
На крајот гледам многу повеќе од Ава отколку што очекував.
А таа изгледа совршено проклето добро.
Не е тепана.
Само една сопруга на богаташ, како што отсекогаш сакала да биде.
Јас сум проклет будала.
Стој, перверзнику.
Пушти ме да поминам, Манут.
Жалам, Двајт.
Атомска бомба експлодира помеѓу нозеве.
Товарен воз ми ја удира вилицата.
И порано ме тепале, но никогаш вака.
Никогаш вака.
Звуците стануваат влажни.
Можеби и понатаму ме удира. Не знам.
Отидов.
Отидов на тоа место каде не постои болка или мисла.
Се будам во воздух.
Тротоарот се брза да ми даде голем несмасен бакнеж.
Проклет да сум.
Послуга од врата до врата.
Тогаш, го забележувам мојот Мустанг, што нема никаква смисла.
Зошто би ја вратиле мојата кола?
Губи се одовде.
Не.
Облечи се и губи се одовде веднаш.
Не.
Имаше шанса. Јас би се држела подалеку, но ти дојде по мене.
Сеуште ме сакаш.
И твоја сум. Сега. Вечерва.
Губи се од мојот живот еднаш засекогаш, или ќе ти ги скршам забите.
Ако не можеш да ме сакаш, мрази ме.
Ако не можеш да ми простиш, казни ме.
Повреди ме како што јас те повредив тебе.
Ја нарекувам со секакви погрдни имиња.
Таа прави моето име да звучи како музика.
Како молитва кон некој мрачен бог.
Се лизга од пот.
Набрзо, мојата омраза е потрошена, но таа не сака да ме пушти.
Ме бакнува и милува...
...и огнот повторно пламнува.
Ги велам сите нешта за кои се заколнав дека никогаш нема да ги повторам.
Таа ме поседува. Телесно и душевно.
Кажи ми се.
Манут, човекот кој те победи...
Специјалист е за нанесување болка.
Гнасна болка, на сите места на кои штотуку уживаше.
Тоа е болно. Тоа е лудо.
Демиен, мојот сопруг, само зборува, зборува и гледа.
Секој пат е полошо. Се доближува до својот конечен, болен врв.
Вели дека ќе бидам многу грда пред да умрам.
Ава, нема да умреш. Доаѓаш со мене.
Безнадежно е.
Ме пушта да бегам. Дури и се смее во врска со тоа.
Не се грижи каде одам и што правам. Знае дека Манут секогаш ќе ме најде.
Нели е така, Манут?
Г-ѓо, г-н Лорд ќе бара да бидете казнети.
Не, Двајт! Не се тепај со него! Ќе те убие! Тој не е човек.
Удирам трезорска врата. Не паѓа, па повторно удирам.
Кугла за рушење ме удира право во градите.
Г-ѓо Лорд, вашиот капут. Имаме состанок.
Не смее да ја одведе од мене.
Не овој пат.
Знам точно што да сторам.
Знам точно каде да одам.
Ова е девојка со заштита.
Можеби покажува што има во стаорска дупка полна со напалени пијаници,
но Ненси е најбезбедната женска во светот.
Ако и се пуштите на Ненси ќе се соочите со 150 кила железо
кое се вика Марв.
Марв.
Двајт.
Не те ни видов таму.
Што можам да сторам за тебе? - Ми треба твојата помош. Лошо е.
Тоа значи дека ќе налетаме на многу оружја.
Сметај на мене. Добро би ми дошла промена на ритамот.
Го довршуваме шишето, дозволувајќи и на мрачната течност да не исполни двајцата.
Кога се осигурав дека му е доволно да го направам добар и опасен,
му кажувам за Ава, и неговите очи стануваат убиствено црвени.
Знам дека е спремен да умре за мене ако треба.
И го искористувам. Па, што?
Ги крши фаците кои сакам да ги крши, наместо нечии други.
Ми помага да ја вратам Ава во мојата прегратка повторно,
наместо да чмае во некоја дупка или отпад.
Животот и онака не му вреди ни скршен денар.
Ако не загине поради мене, ќе загине поради светот, вака или онака.
Сакам да го оставиш тоа во колата. Никој нема да загине вечерва.
Ајде бе, Двајт. Воопшто не си забавен.
Се разделуваме кај капијата.
Не му треба долго на Марв да им го привлече вниманието.
Влегувате на свето тло. -Ти си силеџијата кој го повреди мојот пријател, а?
Ќе почнеме ли?
Со денови не сум имал едно од овие во раката.
Ќе ја дознаам вистината за Ава, и што се случува со неа сега.
Тој ќе ми каже.
Ќе го истерам тоа од него.
Демиен Лорд.
Каде е таа?
Што си сторил со неа?
Дојде да ја однесеш од сето ова?
А што е "сето ова" во нејзините сегашни приказни?
Воопшто немам врска какви бесмислици ти кажала жена ми.
Ниту ми е гајле. Се се тоа лаги.
Стој подалеку од бирото.
Жената е патолошки тип.
Измамен си.
Какво беше чувството? - Што?
Да убиеш невин човек. Само сакам да знам какво е чувството.
Мора да било прекрасно. - Како тоа мислиш невин?
Знаев дека би можела да сметам на тебе.
Сексот отсекогаш те правел глупав, спремен да поверуваш во било што.
Штотуку ме направи многу богата жена.
Направи ми уште една последна услуга, љубовнику.
Остани мирен доволно долго за да ти го разнесам мозокот.
Не ме бива за стрелање.
Но, ќе дадам се од себе. - Ава...
Го испланирав тоа, а ти се излажа.
Ова е последен пат да ми треба било што од еден маж.
Последен пат со мака да заработувам за живот.
Манут никогаш не те повредил? - Не би се осмелил.
Ти си луда. -Не, Двајт. Луда личност би бил секој што ќе ми поверува.
А тоа би бил ти.
Ако те бакнам сега, Двајт,
и понатаму ли би верувал дека тоа е љубов?
Ава...
Бестрага!
Еј, се справив со големиот силеџија како што ветив.
Не го убив, не го ни осакатив.
Шест месеци во гипс, најмногу.
Ама, му го извадив окото.
Слушај, пред да кажеш било што, знам дека требаше да избегам со Мустангот,
но кога ја видов убавицава како седи таму со клучевите во бравата,
не можев да ја пропуштам шансата да се повозам во добар Такер.
Застанете!
Направиле само неколку дузина од убавициве. Гледав филм за тоа еднаш.
Јас си дрдорам, а ти претекуваш на сите страни.
Ќе те однесам кај еден тип што го познавам. Добар е со куршуми и не поставува прашања.
Однеси ме во Стариот Град. - Ќе бидам искрен со тебе, другар.
Нема да преживееш до Стариот Град.
Ќе преживеам. Имам премногу да сторам за да дозволам да умрам.
Стариот Град.
Изгубил многу крв, г-ѓо Лорд. Нема да стигне далеку.
Кажавте дека сте го познавале.
Убиецот се вика Двајт. Двајт МекКарти.
Во која смисла сте го познавале? - Во библиска.
Жалам, поручнику. Бевте многу трпеливи со мене.
Само што се запознавме, а веќе имам впечаток дека можам да ви верувам.
Можете да ми верувате.
Бевме заедно некое време, пред неколку години.
Заврши лошо. Тој полуде.
Почна да замислува нешта, ме обвинуваше. Ме следеше каде и да одев.
Неодамна, провали во имотов.
Ве тепаше?
Кога пиеше, пиеше многу.
Сте останале со лудаков? - Не е важно тоа.
Би се изненадиле колку може една жена да поднесе.
Сте биле преплашени.
Демиен ме одведе.
Беше толку нежен и сигурен.
Претпоставувам, јас сум жена на која и треба заштита.
Ме направи да се чувствувам безбедно. Но потоа Двајт ме најде некако.
Почна да ми се јавува доцна навечер, ужасно заканувајќи се.
А сега Демиен е мртов, и јас сум сама.
Ве молам, поручнику.
Викајте ме Морт.
Ништо не е подобро од вдовица во потреба од утеха. Ми се дигаше само од гледање.
Првокласна е. -Престани, Боб. - Не се пропушта таква шанса.
Која е поентата да бидеш џандар во Гревоград, ако не ќаруваш додатно.
Јас сум оженет човек, Боб. - Не ми е гајле што си.
Мислам, погледни ја срцкана. - Доста е, Боб.
Ова не изгледа добро.
Една полициска кола сеуште не брка. Возачот мора да е нов.
Другарите требало да му кажат дека девојките од Стариот Град имаат свои закони.
И не им се допаѓаат џандари.
Стариот Град!
Гениј си, дете!
Еве не, другар. Одеднаш, ова не изгледа како
најпаметната идеја која некогаш си ја имал.
Имате 10 секунди да ни кажете зошто донесовте џандари во Стариот Град.
Имаме проблем.
Не се тепам со девојки.
Гејл...
Јас сум. - Двајт.
Што ти сториле?
Отворач за тапи ме прободува право во градите...
...и се врти.
Донеси ја Моли!
Донеси ги сите.
Време беше.
Ало? - Г-ѓо Лорд.
Поручнику... Морт. Многу убаво што се јавивте. -Се надевам, не ве разбудив.
Не, не спиев. Воопшто немам спиено.
Скокам на секој звук, знаејќи дека е сеуште таму надвор.
Претпоставувам, не сум многу силна личност.
И сама сум во куќава. -Не би требало да бидете толку строги кон себе, г-ѓо Лорд.
Реагирате многу разбирливо.
Ако воопшто постои било што што можам да сторам за вас...
Знам дека е лошо да мислам на тебе вака. Несоодветно е.
Но, како ќе сакаме, ако не на прв поглед?
Мислам на тебе откако те видов.
Мислам на тебе сега. Мислиш ли ти на мене?
Да. -Се мразам себеси што го велам ова, но,
не знам дали би поднела да бидам сама вечерва.
Срцето ми чука. Го намирисувам богатиот, изгорен мирис на кафе.
Гејл. Таа е доволна причина да ги отворам очите.
Ме слушаш ли, Двајт?
Џандарите многу те сакаат, Двајт.
Навистина многу.
Но, не грижи се. Ние ќе те оправиме.
А кога ќе го средиме тоа, кога ќе бидеш подобро,
ќе те нокаутирам поради тоа што воопшто си замина.
Ти реков дека ќе се вратиш. Ти реков дека припаѓаш овде.
Кретен!
Мислев дека постои уште еден свет таму надвор.
Мислев дека можев да бидам дел од него.
Постои само Гревоград.
Моли кажа дека си спремен да заминеш. - Не, останувам. -Погрешен одговор.
Михо?
Смртоносната мала Михо. Ако ме препознава, не го покажува тоа.
Го одбра погрешното маало за криење. - Жив или мртов, заминуваш.
Останувам.
Мислам дека не може да го чувствува тоа, Михо. Заврти.
Нема ни да писнеш за останување овде,
или Михо ќе мора да издиши.
А срцето за кое Моли толку се трудеше да го поправи, ќе пукне како грозје.
Тој останува. А доколку сакате да го убиете, подобро да ме убиете и мене.
Иако не го чувствува истото кон мене, тој е единствениот маж кој некогаш ќе го сакам.
Се чини дека сите го чекаат неизбежното. Гејл го прави тоа.
Беше мрачно во уличката, Михо, кога имаше 15 години.
Уби тројца Тонгови. Но, последните двајца те имаа во рака.
Беше мртва, се додека не се појави некој.
Никогаш не го погледна добро човекот кој те спаси. Погледни сега.
Добивам повеќе време...
...и повеќе операции.
Слушај, само една личност има корист од убивањето на Демиен Лорд,
а ти си презафатен со плескањето на женската да ја донесеш на испитување. -Не ја познаваш.
Не знаеш ништо за неа, и проклет да сум ако ти дозволам да зборуваш така за неа.
Вљубен си во неа. Глупаво шмокле!
Едно е да ебеш на страна, но не можеш ниту јасно да размислуваш. -Замолчи, бе!
Знам што правам.
Претпоставувам, требаше да ти кажам се.
И тоа како требаше.
Ме силуваше.
Речиси ме уби.
Копиле.
Мислев дека можев да го вразумам, но беше полош од било кога.
Неговите раце на мојот грклан, ме дави,
додека го правеше тоа што требаше да го прави.
Нема, додека сум јас овде.
Ќе ме убие, убие, убие!
Те имам само тебе. Те сакам, Морт.
Чувај ме. Чувај ме! Чувај ме!
Ава Лорд. -Барем еднаш ми го промаши срцето.
Се опоравувам брзо, Ава.
Ќе дојдам по тебе наскоро.
Знаеш каде е, и не сакаш да сториш ништо во врска со тоа.
Не знаеш што бараш.
Ќе мора да чекаме Стариот Град да го предаде. Тоа е единствениот начин.
Ти си џандар од Гревоград. Имаш значка и пиштол. Имаш моќ.
Употреби го тоа.
Ако повторно сакаш да ја имаш оваа жена, биди маж.
Ако си маж, убиј го.
Не мрдај. - МекКарти.
Никогаш не си ја мачел. Двајцата сте го измислиле тоа.
Си и бил љубовник. - Ти си будала.
Божицата не зема љубовник. Божицата прави робови од мажите.
За миг може да погледне во твоето срце,
и да се преобрази во твојата најдлабока желба.
За Демиен Лорд, таа беше принцезата невеста.
За тебе, дама во неволја.
Ве проголта сите.
Не можеш да ја поразиш божицата.
Таа не може да умре. - Ти си луд колку и таа.
Ако беше скапан колку неа, би ти го разнел мозокот сега,
но се обидувам да внимавам кого убивам, а ти само лошо ме гребна.
Веќе плати со око за тоа. Те пуштам со предупредување.
Остани во кревет. Не се враќај на работа.
И не ми застанувај на патот.
Не, Ава, ти не си божица. Ти си вештерка. Грабливец.
Може го добив тоа што го заслужив, но што е со другите? Добри луѓе полудени.
Навистина ли полудел. Ја остави жена ти за таа ороспија.
Пази како ја нарекуваш, копиле едно. - Си ја отфрлаш кариерата.
Извршуваш самоубиство, глупак еден. - Знам што правам.
Одам во Стариот Град. Ќе го средам типов еднаш засекогаш.
Ако морам сам да го сторам тоа, ќе го сторам.
Направи ми услуга, заврти ја колата и врати се во станицата.
Мора да му признаеш се на капетанот. - Јас сум џандар. Си ја вршам работата.
Ловам убиец. -Види, мора да ја баталиш дамата.
Доста е! Нема да зборуваме за Ава.
Некој мора да те вразуми. Мора да заборавиш на глупавата курва.
Заврти ја колата, или ќе те пријавам. - Те предупредив.
Секој ден те предупредував!
Но, ти постојано си го бараш! И си го бараш!
Епа, еве ти, другар! - Морт, не.
Вештерка, грабливец.
Уништува животи.
Понекогаш за моќ. Понекогаш за профит.
Понекогаш за забава.
Но, сега си затворена во својата вила.
Птица грабливка во позлатен кафез.
Спремна си да сториш нешто глупаво?
Толку сум среќна што одбравте да присуствувате на мојата мала забава, г-не Валенквист.
Вашата покана ме изненади, г-ѓо Лорд.
Вашиот сопруг немаше криминални врски. Верувајте ми, се обидов.
Смеам ли да зборувам отворено, г-не Валенквист? -Повелете.
Стариот Град е трн во вашето око.
Навистина е. -Сиот тој профит во рацете на курви.
Сигурно сте сакале да им покажете каде им е местото.
Да ја промените рамнотежата на моќта.
Да им покажете кој владее со Гревоград.
Имате ограничено влијание врз мене, г-ѓо Лорд.
Не ми одеше толку лошо.
Но, тие двајца полицајци, тоа беше срамна забуна.
Да. Не сум дорасната за тоа.
Ми треба посилна, поискусна рака.
Ми треба брак помеѓу Лорд Ентерпрајзес
и експертизата и железната тупаница на Аларич Валенквист.
Тоа што ви треба е трупот на Двајт МекКарти,
и самоубиствена порака во која го признава убиството на Демиен Лорд.
А вие треба да им покажете на кучките од Стариот Град кој е шеф. -Навистина треба.
Има еден стручњак во Тексас. Уште утре може да се качи на воз.
Самата ќе му кажам за што се работи. - Ќе биде на вашиот праг на полноќ.
А јас ќе бидам ваша засекогаш. - Моли се за својата душа, Ава.
Ова нема да биде неговата последна посета на Гревоград.
Добра вечер, г-не Кемпбел. Ќе ја земам вашата торба.
Никој не ја допира мојата опрема. И треба да ме собере некој
кој е многу поубав од тебе.
Разбравме дека ќе патувате сами.
Полн сум со изненадувања.
Префрли го газето на совозачкото место, кукло. Јас возам.
Ќе те следиме. -Г-ѓа Лорд може нема да биде задоволна.
Таа го има проблемот. Секогаш можам да се вратам на возот.
Чекај овде.
Побрзај назад. Знаеш дека станувам нестрплива.
И знаеш дека малку полудувам кога ќе станам нестрплива.
Бугард, пази на женава.
Џејкоби, ако човеков мрдне, убиј го.
Мислев дека ова е бизнис.
Честитки за вашиот хирург, г-не МекКарти.
Извонредна трансформација, но сеуште ги имате истите очи.
Очите на мртовец.
Мразам да ме оставаат сама.
Кога сум сама, ми доаѓа да правам секакви
луди нешта.
Ниедна жена не би требало да се остави сама со маж како тебе.
Дали сакаш да сториме нешто што не би требале?
Усните ми се запечатени.
Има нешто што ми треба во багажникот.
Биди ми сведок.
Г-ѓо Лорд, стручњакот пристигна.
Бањањето со неа никогаш немаше врска со бањање.
Секогаш беше театар.
Или можеби беше малопродажба.
Не можеш да продадеш без да ја покажеш робата.
Тоа е МекКарти.
Смеам ли да кажам дека си двапати подобар маж од тоа што мислев?
Ти си воин.
Убиец.
Ти си се што сакам од еден маж,
но никогаш не би можела да ја извлечам искреноста од тебе.
Можеше да бидеш се што ми требаше. Сеуште би можел.
Ти си нов човек.
Сети се што стори. Сети се што е таа.
Чекај ја својата шанса.
Чекај Гејл да го стори своето.
Кога ќе бидеш имун на мене, ќе ти кажам.
Тргнете се, господарке. Дозволете да го убијам.
Те молам.
Дозволи.
Шест погодоци без ниту еден во глава.
Потоа, се се сведува на брзина и среќа.
Очите и се влажни и полни со љубов.
Никогаш не сонував.
Ти си се што некогаш сум посакувала.
Се што ми треба.
Ти и јас, засекогаш.
Готово е.
Болката те ослободи.
Веќе не си добар, Двајт. Ти си повеќе како мене.
Биди како мене. Остави го стариот Двајт.
Остави го неговото старо лице.
Се доближува, и морам да погледнам.
И се што сакам е да се загубам во нејзиниот видик, звук и мирис.
Не можам да размислувам разумно.
Можеме да бидеме слободни. Можеме да бидеме среќни.
Заедно засекогаш.
Не.
Нејзиниот бакнеж е ветување за рај.
Двајт...
Пиштолот лае и р‘жи во мојата рака.
Животот ја напушта Ава со воздишка.
Сирени се искачуваат по ридот. Ќе одиме по споредните патишта.
Патиштата на старите шверцери на алкохол. Никогаш нема да не фатат.
Одам дома.
Оди во правата уличка во Гревоград, и ќе најдеш било што.
Ми беше кажано дека овде можам да најдам човек по име г-н Крониг.
Д-р Крониг...
...за тебе. - Да, г-не.
Со дозвола или без, рацеве сеуште ги бива,
штом се подготвам.
Колку имаш?
Имаш 40 долари, и за 40 долари добиваш услуга.
Мирни како карпа...
...штом се подготвам.
За 40 долари ти го извадив куршумот.
Но, на таа твоја рака...
...треба да и се наместат многу коски.
Ќе ти дадам саат време за твоите чевли.
Земи ги.
Давам се од себе да мислам на победа. На одмазда.
Старецот мора да сака сладоледи. Ги користи стапчињата како имобилизатори.
Ги лиже прво.
Не кажа ни фала.
Великодушноста не вреди ништо овие...
...денови и доба.
Баш ме среди, Рорк.
Дури и моите чевли.
Ништо повеќе не можеш да земеш, освен...
Марси. Девојката.
О, Господе.
Марси.
О, Марси, ти не беше дел од ова.
Ти беше таму само за да им го одвлечеш вниманието од играта.
Во што ли те вовлеков?
Ова се претвори во долга, лоша ноќ.
Прозорецот не е затворен.
Тоа никогаш не е добар знак.
Не во Гревоград.
Види кој одлучил да се појави.
Дајте му на човекот рака.
Дајте му на човекот уште една рака.
Уништен, без пари, без пријатели и заборавен.
Навистина би било подобро да си мртов, Џони.
Но, ми се допаѓаш таков каков што си.
Станав арогантен.
Станав арогантен, и Марси е мртва поради мене.
Бестрага, Џони.
Мрази се себеси кога ќе имаш време.
Мисли на вечерашната партија.
Само тоа е важно сега. И се што ти треба се пари.
Само еден беден долар би бил доволен за да започнеш.
Здраво, г-ѓо.
Немам пари да платам, но може ли да ве замолам за чаша вода?
Да.
Времињата се тешки насекаде.
Благодарам.
Што е со раката?
Го победив погрешниот тип во карти. -Малер.
Многу ти благодарам.
Само секунда.
Не личиш на ништо што не ми се допаѓа,
и некако ме потсетуваш на еден бивш дечко.
Ова нема да те однесе далеку.
Злато, тоа ќе ме однесе на месечината.
Гревоград. Никогаш не знаеш.
Само не ги троши сите на едно место.
Еј, згоден. Што ќе правиш со сето тоа?
Ќе го убијам Рорк. -Роркови не умираат толку лесно.
Можеби ќе те изненадам.
Изгледа нешто се случило со раката со која играш, синко.
Се откажувам. - Што е, фраерче?
Не те бива без среќната дама што ја донесе минатиот пат?
Ќе бидам добро.
Готов сум. - Испаѓам.
Ми требаат три.
Делителот зема две.
Плаќам. - Плаќам.
Вложувам 100.
Срање.
Се откажувам.
Не е исто без твојата рака за играње, нели?
Еднакво добро ги користам и двете раце.
Пресечи.
Плаќам. - Плаќам.
500.
Играм.
Ќе подигнам...
...за уште 500.
Се откажувам. - Готов сум.
Ќе подигнам за уште 500, убавецу.
Срање.
Ја преферираш мајка ти. Таа беше курва.
Не многу добра.
Беше ангел.
Вложувам се. За маката.
Плаќам.
Тоа се четири асови.
Гледаш, ти реков дека никогаш не губам.
Те победив. Двапати.
Тоа значи дека сум подобар од тебе, и секој го знае тоа,
бидејќи ќе те победам повторно секој пат кога некој ќе ја раскаже приказната.
И сите тие ќе речат дека нема да кажат, но ќе кажат.
Тоа е приказна која ќе се раскажува повторно и повторно, додека не умреш,
и долго откако ќе умреш.
Те победив засекогаш.
Сега сите знаат што ќе се случи кога ќе победиш.
Поздрави ја мајка ти. Отсекогаш беше глупава кучка.
Моќ е она што моќта го прави.
Доколку би дал совет на некој младич, тоа би бил овој: Носи презерватив.
А сега, исфрлете го ѓубрето. Да се вратиме на играта.
Не смеам да те загубам. Не повторно.
Никогаш нема да ме загубиш, Ненси.
Целото ова време беше таму.
Танцуваше во клубот каде играте покер.
Сигурно сте барале шанса да ја загрозите, сенаторе.
Ненси Калахан.
Син ми Итан беше убиен поради неа.
Поминаа 4 години, а таа сеуште става цвеќиња на гробот на Хартиган.
Изгледа дека му искажува благодарност на џандарот.
Благодарност на џандарот кој го распарчи син ви.
Хартиган го претвори син ми во изрод.
Всушност... Го доврши како изрод.
Но, едвај можам да ја обвинам младата дама за... -Опсесија?
Остави ја малата курва да се дави во својата тага. -Можеби нема да биде така едноставно.
Некако се докопала до стариот пиштол на Хартиган.
Оди на стрелиште секоја вечер пред работа. Станала мошне добар стрелец.
И можам само да замислам чие лице го гледа на метата.
Слушам. -Понекогаш се однесува некако лудо на работа.
Пие. Во последните неколку недели.
Никогаш не пиела претходно.
Како да се спрема за нешто.
Можеби собира храброст.
Тоа би било се, поручнику.
Малава кучка ме пали.
Местово смрди.
Никогаш не сум го забележала тоа.
Не кога танцувам.
Сега намирисувам се.
Гледам се.
Секое проклето нешто.
Точно знам каде сум. Точно знам што сум.
Повеќе не ја користам стриптизерската логика,
дека тие се губитници, а јас не сум.
Кога не можев да го застрелам, тогаш сфатив дека сум мртва.
Дека не сум жена со план.
Бев само пијаница.
Им го давам тоа што го сакаат.
Потоа, се губам оттаму.
Сеуште си таму, Сем?
Ме погоди во стомак.
Не бев јас, Сем.
Тоа беше срцката.
Скапан град. Го валка секој што ќе го допре.
Овој скапан град.
Тие што не може да ги расипе, ги валка.
Те извалка тебе, Џон Хартиган.
Спушти го шишето, Ненси. Доволно ти беше.
Те натера да ме лажеш.
Ти не си ни овде во моментов.
Кажа дека никогаш нема да ме напуштиш. - Никогаш не те напуштив.
Никогаш нема.
Никогаш.
Ти не си ни овде во моментов. Ти си мртов.
Си го разнесе мозокот.
Го пикна пиштолот во устата и си го разнесе мозокот.
Имав свои причини.
Немаше излез. - Те мразам!
Се заколна дека секогаш ќе ме сакаш. - И секогаш ќе те сакам.
Никој не погодил што навистина е пекол.
Да ги гледаш луѓето што ги сакаш...
...во болка.
Ти си единствениот маж кој некогаш го сакав.
И ме остави сама.
Никогаш не мислеше дека имаме шанса против проклетиот сенатор Рорк.
Не веруваше во мене.
Мислеше дека една мала убавица како мене
не може да го собори најмоќниот човек во државата.
Можеби и на двајцата ќе ви докажам дека грешите.
Можеби ќе полудам.
Лудо звучи мошне добро во моментов.
Те сакам, Ненси.
Ти мала ороспијо.
Ќе врескаш пред да умреш.
Си полудела.
Ја ценам опсесијата,
но немаш ништо.
Можеше да ме убиеш 50 пати ако имаше храброст, но немаш.
Ти си ништо.
Ќе врескаш...
...баш како што сакаше син ми.
Душо, каде беше и... Што си сторила со твојата прекрасна коса?
Не грижи се, тие копилиња ќе го добијат тоа што го сакаат.
Секогаш го добиваат тоа што го сакаат.
Ова е одлично. Ова...
Што ти е?
Нешто не е во ред. Бегам одовде.
Не сакам да ја гледам сестра ми како изведува перверзии. Заминувам.
Убава.
Прекрасна си, Ненси.
Не си го прави ова.
Убава, убава, убава...
Ако некој ти го стори тоа, би го распарчил.
Поручнику Хартиган, штотуку ми дадовте одлична идеја.
Не, душо. Ненси.
Само дај ми проклето име.
Рорк.
Се соочуваме со многу. Ќе ни треба оружје.
Изгледа како неволја.
Изгледа како Божиќ.
Епа, задоцнивте, момци. - Сереш.
На местово ќе му отвориме нов шупак. Тргни се или умри.
Се надевам нема да ти пречи ова што ќе го кажам, но...
...изгледаш јако.
Нема причина да оставиме било кој жив. Никој не е невин.
И не смееме да оставиме било кој способен за разговор.
Не ми омекнувај, дете. Не оставај никој да диши.
Нема. Јас ќе одам однадвор и ќе ги средам чуварите.
Злато, ти си природен талент. Јас ќе средам внатре.
Како ќе знам дека си внатре?
Ќе ти биде мошне јасно.
Проклетото не пукна.
Речиси ги средив сите, но ова гомно ми цркна.
Посраното Узи мораше да се заглави.
Еве.
Седни.
Злато си.
Јас ќе го средам ова.
Ти паметна, паметна мала курво. Не ми се верува дека дотурка до тука.
Знаеш, Хартиган му го разнесе петелот на син ми.
Па...
...каде да те застрелам сега?
Во тоа твое цврсто стомаче?
Ти вперив пиштол, млада дамо. Правилата гласат да се преправаш
дека има шанса да не сакам да те застрелам.
Ти реков дека ќе врескаш пред да умреш.
Му го должам тоа на син ми.
Искрено, меѓу тебе и мене,
конечно прифатив дека Итан не го биваше за претседател.
Ќе ми беше тешко да му купам избори
во установа за пореметени.
Но, тој ми беше син, душо.
Ми беше син.
А сега...
...ќе те слуша како врескаш.
Врескај.
Ова е за Џон Хартиган, лигуш.
Овој скапан град...
...ги валка сите.